FANDOM


Tam duchy te egzystowały jako wiotkie cienie i mogły jedynie popiskiwać jak nietoperze i unosić się bez celu w powietrzu, usiłując przypomnieć sobie, kim były za życia i co robiły (...).

–Percy o łąkach w Greccy bogowie według Percy`ego Jacksona


Łąki Asfodelowe jest częścią Podziemia, do której zsyłane są po śmierci dusze ludzi niezasługujących ani na karę ani na nagrodę. Łąki Asfodelowe to po prostu wielka równina, na której co jakiś czas rosną czarne topole. Duchy tam po prostu stoją, przez całą wieczność. Nad głową zwisają im stalaktyty, które w każdej chwili mogą spaść i zabić człowieka. Oczywiście duchy niezbyt się tym przejmują.

WyglądEdytuj

Niekończące się pola pełne duchów ludzi. Wyglądają jak zwyczajne pola, strasznie ponure, na których co jakiś czas rosną drzewa- topole. Topole wyrosły w tym miejscu po tym jak Hades zamienił w to drzewo nimfę Leuke.

Występowanie w książce Edytuj

Pod koniec ,,Bitwy w Labiryncie" zarządzono, że Dedal, syn Ateny, znany ateński architekt i budowniczy ma tworzyć środki transportu nas Łąkach Asfodelowych, co miało zmniejszyć korki. Hazel po śmierci miała iść do Elizjum a jej matka na Pola Kary, jednak córka Plutona poprosiła sędziów o litość dla matki oraz podzielenie kary i obie poszły na Łąki Asfodelowe. Została tam później odnaleziona przez swojego przyrodniego brata, Nico, który zabrał ją spowrotem do świata żywych.

Pochodzenie Edytuj

Homer opisał w swoich książkach część podziemia, jako pokrytą przez Asfodele, rodzaj kwiatów, pokrywających łąkę. Kwiat ten był wysoko ceniony przez greków, dlatego zachował pozytywny obraz w życiu pozagrobowym. W "Odysei" jest opisana "(...) sam skraj ziemi, poza miejscem, gdzie wschodzi słońce, w tym mglisty miejscu słońce nigdy nie świeci. Nie widać zagajnika, jest tam skrzyżowanie dwóch rzek i łąki Asfodeli." Fragment był identyfikowany jako brama do zaświatów.

Mieszkańcy Edytuj

Opis egzystencji na polach jest niepokojący „Umarli przechodzą go w rojach, nie mogąc mówić, bez krwi, są głupi, nieaktywni, nie mają przyjemności i przyszłości”. Tylko półbóg Tejrezjasz zezwala Persefonie, aby zachowała prawo do samodzielnego myślenia, reszta „przemkną jak cienie”.

Wizerunek Edytuj

Niegdyś były one opisywane jako "nietknięty, piękny, miękki i święte" lecz z czasem zmieniło się to pojęcie. Niektórzy opisywali je jako miejsce zupełnie neutralne, do którego trafiali ludzie, którzy nie byli ani dobrzy ani źli, obok pól płynęła rzeka Lete, by ludzie mogli zapomnieć o przeszłości i dostać nowe życie.

CiekawostkiEdytuj

  • Dedal miał po śmierci kontynuować budowę Łąk Asfodelowych co go prawdopodobnie ucieszyło, gdyż dalej mógł projektować i tworzyć oraz spotykać się z synem i siostrzeńcem.
  • Hazel po śmierci miała iść do Elizjum a jej matka na Pola Kary, jednak córka Plutona poprosiła sędziów o litość dla matki oraz podzielenie kary i obie poszły na Łąki Asfodelowe.
  • Według jednego z mitów Syzyf toczył swój głaz na wzgórze znajdujące się właśnie na Łąkach.